Rozdział 3

- Moja mama umarła – skłamałam
- Och, współczuję ci – znowu mnie przytulił tym razem mocniej

Jak przewidziałam, nie pytał już o nią. Gadaliśmy dużo o zespole.

- Widzę, że lubisz LMFAO – rozejrzał się po pokoju
- Lubię.? To mało powiedziane. - zaśmiałam się
- Czemu tak rzadko się śmiejesz.?
- Nie mam z kim. Nie mam przyjaciół – znowu banan zszedł mi z twarzy
- W takim razie jutro zabiorę cię do nas i przedstawię chłopakom
- Ależ Harry...
- Żadne 'ależ' tylko pójdziemy.
- Dziękuje – znowu się uśmiechnęłam i pocałowałam Hazzę w policzek
- Ja już muszę iść. Przyjdę po ciebie o 14.00
- Okej. Pa – przytuliłam go jeszcze raz
- Wszystko będzie dobrze. Zapomnij o tym – szepnął mi cicho do ucha

Muszę przyznać, że miał rację. Całe życie będę się tym zamartwiać.? Przecież o mamie zapomniałam. Posłuchałam się przyjaciela i zapomniałam o tamtym zdarzeniu. Nareszcie szczęśliwa położyłam się spać. Z mojego słodkiego snu wyrwał mnie budzik. Była 12.00. Za niedługo przyjdzie Harry. Mojego taty nie było, ponieważ był poniedziałek i musiał pracować. Na stole ujrzałam naleśniki. Mój tata robił najlepsze naleśniki na świecie. Zjadłam śniadanie i wykonałam poranna toaletę. Następnie poszłam się ubrać. Założyłam różowe rurki, fioletową bokserkę i czarne buty na koturnach. Oczy udekorowałam tuszem i eyelinerem. Włosy pokręciłam przy końcach. Zadzwonił dzwonek. Machnęłam ręką sięgając po torebkę i wyruszyłam ku drzwiom.

- Wow.! - krzyknął przyjaciel
- Co.? - zdziwiłam się
- Wyglądasz przecudnie
- Dziękuje – pocałowałam go w policzek
- Idziemy.? - spytał
- No dobrze.

Zamknęłam drzwi i wyruszyliśmy. Trochę się bałam. Szczególnie reakcji Louisa. Czytałam trochę o Larrym i cała ta ich historia wydawała się prawdziwa.

- Harry...
- Tak.
- Czy... Czy Larry jest prawdziwy.?

Harry się speszył.

- Był prawdziwy, kiedyś...
- A co się stało.?
- Nie mogliśmy wytrzymać w tej tajemnicy, ale też nie mogliśmy ujawnić się. Dlatego zostaliśmy tylko przyjaciółmi. Niby nadal coś do niego czuje, ale... Chcę zapomnieć.

Chciałam jeszcze z nim o tym pogadać, ale byliśmy już pod domem. Hazz otworzył mi drzwi, a ja nieśmiało weszłam. W domu było strasznie cicho.

- Harry, jest tu ktoś.?
- VAS HAPENIN.?! - nagle zza drzwi wyskoczył mulat
- Zayn, ogar. - skarcił go Harry
- Witam. - przywitał się ze mną Liam
- Cześć – odparłam nieśmiało
- Niall.! - krzyknął Li – Gościa mamy.!

Do pokoju wszedł blondyn, który trzymał w rękach paczkę chipsów i wielką butelkę coli

- Może chodźmy usiąść.? - spytał Hazz

Tak też zrobiliśmy. Cały czas czułam się nieswojo. Gdy usiedliśmy złapałam przyjaciela za rękę. On nie miał nic przeciwko.

- A gdzie Lou.? - zapytał Loczek
- Siedzi na górze. Zawołać go.? - odparł Payne
- Nie, ja pójdę do niego. Zaprowadzisz mnie.? - rzekłam do Liama
- Pewnie.

Ostatni raz ścisnęłam rękę Hazzy i ruszyłam za Liamem.

- Stary, masz gościa. - powiedział Li do Louisa, gdy weszłam do jego pokoju
- Czego chcesz.? - burknął Lou
- To może ja pójdę – zmieszał się Daddy i poszedł
- Chciałam pogadać
- O tym jak ci jest super, wspaniale z Harrym.? To nie dziękuje.
- Louis, czemu ty sądzisz, że jesteśmy razem.?
- Bo tak się zachowujecie.
- On jest moim przyjacielem i nic więcej.
- Na razie tylko przyjacielem. Znam tą historię. Pojawiasz się w jego życiu tak znienacka i psujesz to co było między nami.
- Rozmawiałam o tym z Harrym. On chce zapomnieć. Ty tez powinieneś. Ja nie chcę nikomu robić na złość. Ja chciałam, po prostu mieć przyjaciół. - moje oczy zaszkliły się.
- Naprawdę ci tak mówił.?
- Louis, nie martw się. Wszystko się ułoży. Znajdziesz kogoś z kim mógłbyś spędzić resztę swojego życia.
- Natalie.
- Tak.?
- Przepraszam.
- Rozumiem cię. A teraz chodź bo się o ciebie martwią.

Zeszliśmy na dół.

- Jak ty to zrobiłaś.? Od wczoraj nie schodził na dół i z nikim nie rozmawiał – zdziwił się Niall
- Jestę Magikię – zaśmiałam się i usiadłam z powrotem obok Harolda. Ten popatrzał się na mnie i tym razem to on chwycił mnie za dłoń.
- Opowiedz nam trochę o sobie – zaproponował Liam
- No dobrze. Pochodzę z Irlandii..
- Kuzynko.!!! - rzucił się na mnie Horan
- Kuzynie.!!! Puść mnie już.!!! - skarciłam go, a on puścił mnie i wrócił na swoje miejsce – Lubię gotować...
- KOCHAM CIĘ.!!! - znowu rzucił się na mnie Niall

Poczułam mocne ściśnięcie dłoń. Tak, to był Hazz.

- Farbowany, ogarnij się – nie wytrzymał w końcu Harry, co mnie bardzo zdziwiło.

Spojrzałam się na Louisa tak jakbym pytała 'Wszystko Ok.?'. Od kiwnął głową i uśmiechnął się.

- Nie denerwuj się tak, bo ci się w nocy włosy wyprostują – zaśmiał się Horan
- Natt, chodź pokaże ci dom, bo z tymi cymbałami nie da się wytrzymać – zmienił temat Loczek

A oto przedstawiam wam kuzyna Natalie xD :